Hoe staat het met...
Verhalen/20 April 2026Tien jaar na de renovatie van het Technikon gebouw in Rotterdam keerde architect-partner Martijn van Leeuwen terug naar het monumentale schoolverzamelgebouw van Hugh Maaskant waarin nu het Zadkine College is gehuisvest. Een moment om het gebouw opnieuw te ervaren en terug te blikken op de keuzes die destijds bij de renovatie zijn gemaakt.
In deze rubriek kijken we een aantal jaren na oplevering kritisch terug op een van onze projecten. Hoe is het gegaan, wat ging er goed of juist minder goed en wat kunnen we ervan leren?
Robuust en ruimtelijk
Het gebouw, een icoon uit de Wederopbouw, is oorspronkelijk ontworpen als schoolverzamelgebouw met ruimte voor meerdere onderwijsinstellingen. Inmiddels huisvest het gebouw het Zadkine College. Bij de renovatie stond het terugbrengen naar de essentie van het ontwerp centraal: het robuuste betonskelet als drager van een heldere, logische structuur. Door overbodige elementen te verwijderen, is de oorspronkelijke opzet weer zichtbaar gemaakt en heeft het gebouw aan transparantie en ruimtelijkheid gewonnen.
Plug & play
Vanuit die basis is ingezet op een flexibele en toekomstbestendige indeling. Het gebouw is opgezet als een logisch grid, waarin binnen een generieke structuur verschillende onderwijsconcepten kunnen worden ingevuld. Dit ‘plug and play’-principe maakt het mogelijk om in te spelen op veranderend beroepsonderwijs en wisselende programmatische behoeften, zonder dat de architectonische basis hoeft te veranderen.
Levendige plint
De begane grond vormt een levendige plint met praktijkruimtes en een centrale entree die bezoekers direct meeneemt in de wereld van het beroepsonderwijs. De zogenaamde ‘beroepsbazar’ toont verschillende disciplines en legt een directe relatie met de stad. Daarboven ligt een meer open en verbindende laag met onder andere de kantine, die via open trappen en doorbraken in de structuur in verbinding staat met de overige verdiepingen.
Sterke basis
Martijn: “Tien jaar later functioneert het gebouw nog steeds volgens de uitgangspunten van destijds. Latere toevoegingen door onder andere Architectuur Maken en Atelier van Berlo hebben het geheel verder verrijkt, zonder afbreuk te doen aan de oorspronkelijke structuur. Het resultaat is een onderwijsgebouw dat meebeweegt met zijn gebruikers, en waarin de combinatie van een sterk fundament en flexibiliteit zichtbaar blijft in het dagelijks gebruik.”