More is more

“Achter de schermen” is een maandelijkse rubriek met een persoonlijke kennismaking met mensen, door mensen, voor mensen. Daar doen we het voor! Achter ieder project, ontwerp en advies schuilt een verhaal. Deze keer: Jean-Paul van den Herik, architectonisch ontwerper bij RoosRos én fanatiek triatleet.

Kalmar Zweden
 “Hoe groter de uitdaging, hoe meer energie ik krijg om ervoor te trainen”, vertelt Jean-Paul. De afgelopen jaren groeide zijn passie voor duursport steeds verder. Een volledige Ironman was dan ook een logische volgende uitdaging. De voorbereiding betekende gemiddeld 20 tot 24 uur trainen per week, naast zijn werk bij RoosRos.

De keuze viel op Zweden. Niet alleen vanwege het landschap en de sfeer, maar ook omdat de omstandigheden goed aansluiten bij het Nederlandse klimaat. “Het is er vrij vlak, maar er staat wel veel wind. Dat zijn omstandigheden die we in Nederland ook kennen. Daarnaast is het er niet extreem warm. Dat kwam goed uit.” De wedstrijd staat bovendien bekend om de bijzondere sfeer langs het parcours. “Er stonden ontzettend veel mensen langs het parcours. Ze klapten, schreeuwden en zwaaiden. Dat geeft echt extra energie en motivatie.”

20 tot 24 uur trainen
Een volledige Ironman vraagt om een flinke voorbereiding. Gemiddeld trainde Jean-Paul tussen de 20 en 24 uur per week. “Triathlon is een duursport. Het gaat erom hoe sterk en efficiënt je lichaam is: hoe lang je een bepaalde intensiteit kunt volhouden. Om je systeem te trainen, moet je veel uren maken.” Zwemmen, fietsen en hardlopen werden gedurende de week gecombineerd. Vaak zelfs meerdere trainingen op één dag.

“Dan ging ik voor werk even zwemmen, rondje hardlopen tijdens de lunch en in de avond nog een fietsrit. Die trainingsbelasting bouwt zich geleidelijk op. “Je moet niet alleen veel trainen, maar er ook van kunnen herstellen om vervolgens beter te worden. Op een gegeven moment stapelt de vermoeidheid van alle trainingen zich op. Dat wil je ook, want tijdens de wedstrijd raak je natuurlijk vermoeid. Je moet dan nog steeds door kunnen gaan.”

More is more
En waar binnen de architectuur vaak het motto less is more geldt, is dat bij duursport volgens Jean-Paul juist andersom: “More is more. Hoe meer uren je erin stopt, hoe meer je ervoor terugkrijgt. Het is een hele eerlijke sport. Je wordt beloond voor het harde werken.”

De dagen voor de wedstrijd waren spannend. Het was tenslotte de eerste keer dat Jean-Paul de volledige afstand zou afleggen. Op de wedstrijddag zelf kwam de rust terug. “Dat kwam ook door de goede support van de vrienden die mee waren. Zij zorgden goed voor me, waardoor ik zelf kon focussen op presteren. En ik kon vertrouwen op mijn training en voorbereiding.”

Eenmaal onderweg verdween de omgeving naar de achtergrond. “Ik zat helemaal in mijn eigen zone. Ik had eigenlijk geen oog meer voor wat er om me heen gebeurde. Alleen de volgende kilometer telde. Die focus heb ik tot het einde kunnen vasthouden.”

Tweede in zijn leeftijdscategorie
Die focus leverde een mooie prestatie op: Jean-Paul eindigde als tweede in zijn leeftijdscategorie. “Voor mij was het vooral bijzonder omdat dit mijn eerste volledige Ironman was. Ik wist natuurlijk dat ik goed getraind had, maar tijdens zo’n wedstrijd moet alles ook samenkomen.” Toch heeft Jean-Paul het gevoel dat er nog meer in zit. Inmiddels traint hij met een coach en wordt zijn voorbereiding nog gerichter. Ook met beter materiaal en effectievere training valt volgens hem nog veel winst te behalen. “We hebben nog lang niet alles eruit gehaald.”

De ambitie om verder te gaan is er dan ook. Jean-Paul verkent de mogelijkheden om zijn hobby naar een professioneler niveau te tillen. Een deelname aan het WK op Kona, Hawaï, is daarbij een grote droom. Daarvoor is niet alleen extra training nodig, maar ook het juiste materiaal, een specifieke voorbereiding voor het extreem warme klimaat en financiële ondersteuning.
“Zo’n stap kun je eigenlijk alleen maken met sponsors. Het lijkt me fantastisch om te kijken hoe ver ik kan komen.” Om die droom werkelijkheid te maken, is Jean-Paul daarom op zoek naar een sponsor die samen met hem de volgende stap wil zetten. De Ironman in Zweden blijkt daarmee niet het eindpunt, maar juist het begin van een nieuwe uitdaging.